Hoe gaat het op het moment?

zaterdag 21 juni 2008 | E. van den Ham

Terwijl er juist deze dagen in de kranten te lezen is dat de Nederlandse toeristen Kenia massaal mijden, hebben we enkele weken geleden weer een bezoek aan onze projecten gebracht. Gelukkig is de situatie in Kenia sterk verbeterd sinds ons vorige bezoek in  februari van dit jaar. Toen waren nog grote spanningen merkbaar die de bedrijvigheid in het land sterk beïnvloedden; nu is er nauwelijks meer te merken dat het land nog geen half jaar geleden in een diepe crisis terecht kwam. Ook van geweld is gelukkig geen sprake meer. Men doet zijn best om buitenlandse toeristen ervan te verzekeren dat Kenia een veilig land is waar je gerust op vakantie kan komen. Dat is hard nodig, want de toeristen blijven weg en het toerisme is nu eenmaal een van de grootste bronnen van inkomsten van het land. En nu – wat in vijftien jaar werd opgebouwd, is in twee maanden te niet gedaan.

 

Alleen als je contact hebt met mensen die hun bezit verloren zijn, merk je iets van de gevolgen van het geweld. Sommigen bivakkeren nog steeds in vluchtelingenkampen. Er is een nieuwe afkorting die overal gebruikt wordt. Men heeft het overal over IDP’s – oftewel Internally Displaced People. Maar deze afkorting lijkt eerder een teken dat men in hun bestaan berust dan dat er echt iets aan hun situatie gedaan wordt. ’t Is waar, veel vluchtelingen zijn weer naar hun huis (of wat er van over is) teruggekeerd, met of zonder hulp van de regering en andere organisaties. Vaak omdat het in het vluchtelingenkamp nog beroerder is dan de situatie die men thuis aantreft. Maar niet iedereen durft naar huis terug. Niettemin: je merkt er verder weinig van.

Wat wel te merken is: een explosie van prijsstijgingen! In enkele maanden tijd zijn de meeste producten meer dan 25% in prijs gestegen. Brandstof nog meer, kunstmest is zelfs in prijs verdubbeld vergeleken met vorig jaar. Maar de lonen stijgen niet, en door de neergang van de economie stijgt de werkloosheid fors. Het ziet er dus niet goed uit. De armoede neemt sterk toe. Iedereen beseft dat iedereen door het geweld dat na de verkiezingen uitbrak, fors armer is geworden. En dat in een land waar meer dan de helft van de bevolking al onder de absolute armoedegrens leefde!

 

Hoe gaat het met het landbouwproject in Plateau?

Ook al hebt u een tijdje niet van ons gehoord, er is de afgelopen periode erg hard gewerkt. Dat geldt zeker voor de jongens op de tractoren: Jackson en Boaz, Joel en Emmanuel, Mactone en Lennard. De urenmeters van de tractoren lieten zien dat ze de  afgelopen maanden meer dan vijftig uur per week hebben gedraaid! Dat komt voor de jongens neer op gemiddelde werkweken van zo’n zestig uur per week!

Laten we maar even kijken naar wat meer cijfers:

In totaal hebben ze ongeveer 150 hectare geploegd van iets meer dan 100 verschillende boeren. Dat laat ons eens te meer het belang van dit project zien: de bedrijfjes zijn zo klein (gemiddeld 1 ½ hectare, maar de helft nauwelijks ½ hectare!) dat de boeren nooit zelf tot aanschaf van een tractor met de bijbehorende werktuigen kunnen overgaan. Van deze 150 hectare werd ongeveer 120 hectare (na het eggen) ingezaaid met mais.

<!--[if !supportEmptyParas]--> <!--[endif]-->

Het overige deel van de akkers is inmiddels ingezaaid met tarwe. Daarvoor is de hulp van anderen ingeroepen: jammer genoeg hebben we nog geen zaaimachine voor tarwe ter beschikking. Een mooie uitbreiding voor het volgende seizoen, zo hopen we.

De jongens zijn trots op hun werk. En terecht! Volgens de landbouwconsulent die hen begeleidt, is er grote vooruitgang geboekt in de kwaliteit van het werk in vergelijking tot wat er tot dusverre in het gebied gebeurd is. Bovendien is een belangrijk deel van het  seizoen verloren gegaan door de gewelddadigheden. Ook kwam de derde tractor pas aan het eind van februari aan. Bovendien was de grond dit jaar op veel plaatsen zo hard als beton vanwege de vele regenval van juli en augustus 2007. Het is aan de slijtage van de banden van de tractoren goed te zien!

De boeren uit de omgeving zijn bijzonder blij met de hulp die we hebben kunnen bieden om de zeer hoge prijzen van de kunstmest te compenseren. Velen hebben we op die manier over de drempel geholpen om toch hun land in te zaaien. Namens hen willen we u hartelijk bedanken voor de hulp die u daarbij hebt geboden! Want met de hulp die u aan de Stichting ter beschikking hebt gesteld, hebben we de kosten van het inzaaien van het land niet in rekening gebracht. Dat kon niet alle prijsstijgingen compenseren, maar het hielp toch aanzienlijk! Los van elkaar en bij verschillende gelegenheden hebben de predikant van de gemeente van Plateau, de chief van het gebied en enkele hoofdmeesters van de scholen in de buurt ons gevraagd om de dank aan u over te brengen. Bij deze dus!

Inmiddels staat de mais meer dan een halve meter hoog op de velden. Helaas zijn de regens lang uitgebleven en vreesden veel boeren dat door de aanhoudende droogte de inspanningen tevergeefs zouden zijn – en dat zou opnieuw een heel grote strop hebben betekend. Gelukkig heeft het de laatste weken behoorlijk geregend en lijken de planten niet al te veel schade te hebben opgelopen.

 

Wat gebeurt er op het moment?

Op dit moment is er voor de tractoren niet heel veel werk meer. Regelmatig rijden ze met enkele tanks op de trailer om water uit de rivier op te pompen om dat op verschillende plaatsen te brengen. Door de langdurige droogte liggen momenteel erg veel putten droog, vandaar. Ook zijn ze nog bezig met onkruidbestrijding en de bestrijding van plantenziekten. Maar het is een stuk rustiger.

Met de chief hebben we gekeken hoe we de gemeenschap rond Plateau verder kunnen helpen. Een belangrijke mogelijkheid is het onderhoud van de (zand)wegen in de buurt.

Vorig jaar waren deze wegen door de regenval zo slecht, dat zelfs vierwielaangedreven wagens vast kwamen te zitten. Bouwmateriaal kon niet meer worden aangevoerd en de melk kon bij de boeren niet meer worden opgehaald. Inmiddels hebben we zelf een schraper aangeschaft die achter de tractor kan worden bevestigd en die de wegen vlak kan maken. Met de chief is afgesproken dat we regelmatig de tractoren en de trailers ter beschikking zullen stellen. De mensen uit de omgeving zullen zorgen voor het laden en het lossen, voor stenen en leem en zich inzetten voor het graafwerk. Zo hopen we ook op die manier een steentje aan de ontwikkeling van het gebied bij te kunnen dragen. 

Want je kunt wel van alles produceren, maar als de wegen te slecht zijn om het te kunnen vervoeren… Tegelijk geeft het veel voldoening dat we hier aan kunnen bijdragen. En dat we het niet voor de mensen daar doen, maar met hen!

 

Binnenkort…

… hoop ik u bij te praten over het project voor alleenstaande moeders.

<!--[if !supportEmptyParas]--> <!--[endif]-->

Helpt u mee?

Mocht u ons hiermee willen helpen met het verlenen van deze hulp, dan is dat zeer welkom! U kunt uw gift overmaken op:

rekening nr. 1335.62.751 van Stichting Christelijke Hulp in Kenia, Middelburg, onder vermelding van: Hulp aan boeren in Kenia.

Deze Stichting is door de belasting erkend en daarmee zijn uw giften binnen de geldende regels fiscaal aftrekbaar.

 

Gebed

We vragen niet alleen om financiële hulp. Wilt u ook met ons bidden voor Kenia en de mensen die er wonen, van welke stam ze ook zijn? We bidden met de boeren om voldoende regen en om zegen over het werk van hun en onze handen!

 

Hoe gaat het op het moment?